เพื่อนๆมักถามหมอเปียเสมอว่า เป็นหมอฟันมาหลายปี เบื่อบ้างมั้ยที่ทั้งวันเจอแต่งานซ้ำซาก ฉันตอบคำถามทำนองนี้ด้วยอารมณ์ปลอดโปร่งว่า “ งานรักษาฟันเหมือนเดิมก็จริง แต่คนไข้ที่เข้ามาเปลี่ยนหน้าเสมอ แต่ละคนมีเรื่องราวต่างๆมาเล่าให้ฟัง ถ้าเป็นเด็กเล็กมาทำฟันยิ่งสนุกใหญ่ ก็อย่างที่รู้ๆกันอยู่ว่า เด็กส่วนใหญ่ไม่ชอบถูกทำฟัน ฉันจึงต้องคอยหากลเม็ดเคล็ดไม่ลับหลากหลายสำหรับเด็กต่างนิสัยกัน

วิธีพื้นๆคือการให้รางวัลเมื่อเด็กน่ารัก ที่ใช้เสมอคือคำชมเมื่อเสร็จการรักษา บ่อยครั้งหมอเปียต้องสร้างตัวเลือกให้เด็กเลือก เช่น

“น้องบอย วันนี้หนูจะทำฟัน 2 ซี่หรือ 4 ซี่ดีคะ”

“หนูตาล หมอให้หนูเลือกว่าจะทำฟันบนหรือฟันล่างก่อน”

การสร้างตัวเลือกลักษณะนี้ ไม่ว่าเจ้าตัวเล็กจะเลือกข้อใด เค้าก็ต้องทำฟันอยู่ดี ดังนั้นห้ามถามว่า “วันนี้หนูจะทำฟันกี่ซี่ดีคะ “ เพราะมีโอกาสสูงมากที่เด็กจะตอบว่า “ไม่ทำค่ะ หนูอยากกลับบ้าน”

ต่างๆเหล่านี้เหมาะสำหรับเด็กที่มีแนวโน้มยอมรับการทำฟันอยู่แล้ว เด็กบางคนไม่เต็มใจมาหาหมอเลย ที่ยอมมานอนบนเตียงให้หมอทั้งขู่ทั้งปลอบก็เพราะพ่อแม่บังคับมาหรอก ตัวเลือกสำหรับเด็กประเภทนี้จะเป็นอีกแบบ อย่างเช่นในรายน้องต้อมน้องตั้มลูกชายแสนซน ฝาแฝดมหัศจรรย์ของคุณจิตตรี

น้องต้อมถูกคุณแม่บังคับให้มาอุดฟัน แกจึงพิโอดพิครวญยุกยิกบ้าง ไม่ยอมอ้าปากบ้างให้คุณแม่ต้องดุเสียงเขียว บางคราวหมั่นไส้หนักก็ฟาดเพียะๆ ส่วนน้องตั้มที่มาด้วยนัยว่าเพื่อเป็นกำลังใจ ก็ไม่ได้มายืนเชียร์ข้างเตียงอย่างที่ตกลงกันไว้ กลับวิ่งซนเสียงดังคับคลินิค รื้อข้าวของวุ่นวายจนน่ากลัวว่าคลินิคคงถูกรื้อก่อนน้องต้อมทำฟันเสร็จ คุณแม่ทั้งดุเสียงดังทั้งขอไม้เรียวจากหมอเปีย ผลคือเด็กทั้งคู่ไม่ได้กลัวแม้แต่น้อย หมอเปียประเมินสถานการณ์แล้ว เอ่ยปากเสียงเรียบขรึมกับคุณจิตตรี

“พี่ไม่ต้องบังคับน้องต้อมหรอกค่ะ เค้าไม่อยากให้หมอทำฟันให้ก็ไม่เป็นไร” น้องต้อมยิ้มถูกใจที่ดื้อจนได้ดี

“หมอรู้จักหมอแขกคนนึงอยู่ตีนสะพานนี่เอง เก่งมากในเรื่องทำฟันเด็กดื้อ เด็กคนไหนไม่ยอมอ้าปากทำฟัน หมอเปียส่งไปหาหมดแขกคนนี้หมด หมอแกตัวใหญ่ตัวดำปี๋เชียว พี่โทรเบอร์นี้เลยค่ะ 02-4453967 เค้ามีบริการมารับเด็กถึงบ้าน พี่โทรให้มารับไปเลยทั้งน้องต้อมน้องตั้ม เพราะหมอเปียไม่มีปัญญาทำให้แล้วค่ะ ส่งหมอแขกที่ว่านี่เถอะค่ะ เจ๋งสุดๆ”

ฉันพูดพลางทำหน้าสยดสยองปานประหนึ่งว่าหมอแขกผู้ไม่มีตัวตนนี้เป็นยักษ์ก็ไม่ปาน คุณแม่ผู้แสนดีรับมุขทันที ปราดไปกดโทรศัพท์แล้วพูดเองเออเอง

“ร้านหมอแขกที่ตีนสะพานใช่มั้ยคะ ช่วยส่งคนมารับเด็กดื้อไปทำฟันหน่อยค่ะ อยู่ร้านหมอเปียนี่แหละค่ะ รู้จักใช่มั้ยคะ อ๋อ เคยมารับเด็กที่นี่ไปหลายคนแล้ว”

ได้ผลชงัด น้องตั้มหยุดวิ่งมานั่งเรียบร้อย น้องต้อมอ้าปากยอมให้จัดการฟันแต่โดยดี หมอเปียจึงรีบบอกคุณจิตตรีทันทีว่า “คงไม่ตองแล้วค่ะ ต้อมเป็นเด็กเก่งแล้ว”

นี่คือตัวเลือกประเภทที่ว่า ถ้าหนูไม่ยอมให้หมอเปียใจดีคนนี้ทำฟันให้ หนูก็ต้องไปให้หมอแขกใจร้ายตัวใหญ่น่ากลัวทำให้ ถ้าคุณเป็นเด็กน้อยคนนั้น คุณจะเลือกหมอคนไหนคะ

เรื่องสนุกยังไม่จบลงนะคะ เมื่อเด็กยอมแล้วทำอย่างไรแกจีงจะผ่านกระบวนการทำฟันอันน่าเบื่อหน่ายได้ตลอดรอดฝั่ง มีเด็กน้อยคนเหลือเกินที่สามารถนอนนิ่งได้อย่างผู้ใหญ่ ส่วนใหญ่จะยุกยิกเดี๋ยวอ้าปากเดี๋ยวหุบปาก ที่เหนื่อยสุดๆคือเด็กสมาธิสั้น

“ จะหลอกล่ออย่างไรดีหนอ น้องพณิชรูปหล่อวัย 5 ขวบผู้ hyperactive เหลือเกินจะอยู่นิ่งๆได้ซัก5 นาที หมอเปียรำพึงกับตัวเอง ที่จริงเด็กน้อยเต็มใจเหลือเกิน แต่ธรรมชาติแกเป็นเช่นนั้นเอง ใช้วิธีท้าชิงลบสถิติเดิมละกัน หมอเปียคิดมุขขึ้นทันใด

“นี่แน่ะ พณิชเด็กเก่งสุดที่ทำฟันแบบหนูเนี่ยนะ พอหมอเริ่มทำ หมอจะนับ 1 2 3 ไปเรื่อยๆ เด็กคนนั้นใช้เวลานับถึง 30 เอง ดูซิพณิชจะใช้เวลาเท่าไร นับในใจนะ เอ้าเริ่มเลยนะ”

เด็กน้อยนอนแสนนิ่ง อ้าปากแสนกว้าง อำนวยความสะดวกเต็มที่ ท่าทางนับเลขในใจของแกจดจ่ออย่างยิ่ง เมื่อทำฟันเสร็จ แกรายงานว่าใช้เวลานับ ถึง 28 เอง

“โอ้โฮ ทำลายสถิติเดิมเลยนะเนี่ย”

เอาละสิ คราวนี้การทำฟันกลายเป็นเรื่องท้าทายน่าสนุกยิ่งนัก วันนั้นหมอเปียสามารถจัดการจนฟันทุกซี่ที่ต้องทำเสร็จเรียบร้อยในเวลาไม่นาน เมื่อแกเก่งขนาดนี้ คุณหมอใจดีต้องมีรางวัลพิเศษให้

หลายปีมาแล้วหมอเปียเคยออกใบรับรองการเป็นเด็กเก่งให้เด็กน้อยคนหนึ่ง โดยเขียนด้วยลายมือลงในกระดาษเปล่าว่า

“ ข้าพเจ้า ทพญ.มนูญ ดุจหนึ่งคุณากร ขอรับรองว่า ดช…………………………เป็นเด็กเก่งทำฟันไม่ร้องไห้เลย”

ขอรับรองว่าเป็นความจริง

(ลงลายเซ็น)

คุณพ่อเล่าว่าลูกชายพกใบรับรองนั้นใส่กระเป๋าติดตัวไปทุกหนทุกแห่ง น้องชายหมอเปียประทับใจเรื่องนี้มาก อาสาออกแบบใบรับรองนี้ให้เป็นเรื่องเป็นราว มีการใส่ภาพ ซูเปอร์แมนมาเป็นภาพพื้น ข้อความตามที่หมอเปียเคยเขียนไว้ เมื่อใส่ในซองพลาสติก ดูเผินๆเหมือนใบ certificate ของสถาบันมีชื่อเก๋ไก๋ไม่เบา

วันนี้พณิชได้รับรางวัลพิเศษนี้ เจ้าตัวยิ้มแก้มแทบปริ ดูแกแอ็คหน่อยๆจนหมอเปียอดหัวเราะออกมาไม่ได้ วันนั้นจึงเป็นวันที่อิ่มเอมใจวันหนึ่ง รู้สึกภูมิใจที่ตัวเองได้ทำเรื่องดีงาม ได้สร้างความมั่นใจในตนเองให้เด็กน้อย ณ.วันใดวันหนึ่งข้างหน้าเมื่อแกได้พบเรื่องราวซึ่งยากจะจัดการ แกอาจหวนระลึกถึงความรู้สึกในวันนี้แล้วฮึดสู้ขึ้นมา

เล็กๆน้อยๆชวนหัวเหล่านี้แหละที่หล่อเลี้ยงอาชีพจำเจอย่างหมอฟันให้ได้มีสีสันและมีความสุขใจ